ΔΥΟ ΚΑΠΕΛΑ ΜΙΑ ΣΚΗΝΗ ΚΑΝΕΝΑ ΑΝΕΒΑΣΜΑ
ΠΑΡΑΞΕΝΟ. ΟΤΑΝ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥΣ ΣΕ ΑΛΛΗ ΣΥΝΘΗΚΗ, ΠΑΙΧΤΗΚΑΝ.
ΧΑΙΡΕ ΑΠΟΡΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ.....
Ή ΒΓΑΙΝΕΙΣ ΣΤΟ ΦΑΚΟ Ή ΚΑΘΕΣΑΙ ΣΤΑ ΑΥΓΑ ΣΟΥ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΕ. ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΔΕ ΓΙΝΟΝΤΑΙ.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: ΟΙ ΣΚΗΝΕΣ 2 ΚΑΙ 3 ΔΕ ΓΥΡΙΣΤΗΚΑΝ ΠΟΤΕ, ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ
ΣΚΗΝΗ 1 - YOUR HAT
Ανάλυση στοιχείων για τον Ρόμπερτ:
Στόχος του είναι να αποδείξει ότι είναι ο ανώτερος και να κερδίσει ιδιαίτερη μεταχείριση από τον Τζον. Εμπόδια που αντιμετωπίζει είναι το κοινό καμαρίνι και η νεότητα του Τζον. Οι ενεργητικές εντολές του σκηνοθέτη είναι: Μπες στο καμαρίνι, κέρδισε τη μάχη.
Ανάλυση στοιχείων για τον Τζον:
Στόχος του είναι η απόκτηση έγκρισης και να δοκιμάσει τον Ρόμπερτ μέχρι πού φτάνουν τα όριά του, αν τον αποδεχτεί. Εμπόδια είναι η υπεροψία του Ρόμπερτ και η ένταση της σκηνής. Οι ενεργητικές εντολές του σκηνοθέτη είναι: Προκάλεσέ τον, ζύγισέ τον, μέτρησε τα όριά του, καθρέφτισέ τον, αντιστάσου, διεκδίκησε.
Κείμενο και σκηνοθετικές οδηγίες:
(Τοποθεσία: Είναι σ' ένα καμαρίνι, διάλογος μεταξύ δύο ηθοποιών. Η ατμόσφαιρα είναι αποπνικτική.)
Ρόμπερτ (Εντολή: Μπες στο καμαρίνι, κέρδισε τη μάχη. Μπαίνει με αποφασιστικότητα, δίνοντάς του το κράνος): Το καπέλο σου.
Τζον (Εντολή: Ζύγισέ τον, αντιστάσου. Παίρνει το κράνος, κοιτάζοντάς τον στα μάτια για να μετρήσει τις προθέσεις του): Ευχαριστώ.
Ρόμπερτ (Εντολή: Κέρδισε τη μάχη. Κοιτάζει γύρω του υποτιμητικά, προσπαθώντας να επιβάλει τον δικό του ρυθμό): Σαν φούρνος εδώ μέσα.
Τζον (Εντολή: Αντιστάσου. Παραμένει προσηλωμένος στον καθρέφτη του, βάζοντας όριο στην πίεση): Ναι.
Ρόμπερτ (Εντολή: Κέρδισε τη μάχη. Πλησιάζει ένα βήμα πιο κοντά, παραβιάζοντας τον ζωτικό του χώρο): Ούτε χώρος να ανασάνεις.
Τζον (Εντολή: Προκάλεσέ τον, μέτρησε τα όριά του. Σταματά απότομα αυτό που κάνει, γυρίζει και τον αντιμετωπίζει ευθέως): Όχι. (Παύση.) Είμαι μπροστά σου;
Ρόμπερτ (Εντολή: Κέρδισε τη μάχη. Ανακτά αμέσως το προστατευτικό του ύφος, χαμογελώντας με υπεροψία): Όχι. Καθόλου. (Παύση.) Το αντίθετο μάλιστα.
Τζον (Εντολή: Καθρέφτισέ τον, διεκδίκησε την έγκριση. Του επιστρέφει την ίδια ακριβώς χειρονομία, δίνοντάς του ένα κράνος): Το καπέλο σου.
Ρόμπερτ (Εντολή: Κέρδισε τη μάχη. Παίρνει το κράνος, νιώθοντας την ψυχρότητα του Τζον να τον αποσταθεροποιεί. Μονόλογος, στρέφει ελαφρώς το σώμα του): Ευχαριστώ. (Παύση. Μονόλογος.) Το καπέλο μου... το καπέλο μου... το καπέλο μου. (Παύση.) Ε; Τζον. Μμμ.
ΣΚΗΝΗ 2 – Ο ΤΖΟΝ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ
Χρονική ένδειξη: Μια άλλη μέρα.
Ανάλυση στοιχείων για τον Ρόμπερτ:
Στόχος του είναι η επαναβεβαίωση του ρόλου του και να ενοχοποιήσει τον Τζον. Εμπόδια είναι η ψυχρότητα του Τζον και η προσωπική ζωή του Τζον. Οι ενεργητικές εντολές του σκηνοθέτη είναι: Δίδαξε, νουθέτησε, μάλωσε, δημιούργησε ενοχές.
Ανάλυση στοιχείων για τον Τζον:
Στόχος του είναι να διαφυλάξει την ανεξαρτησία του. Εμπόδιο είναι η αδιακρισία του Ρόμπερτ. Οι ενεργητικές εντολές του σκηνοθέτη είναι: Κρύψου, σιώπα, απόφυγέ τον, προστάτευσε το χώρο σου, τον εαυτό σου, την αναπνοή σου.
Κείμενο και σκηνοθετικές οδηγίες:
(Τοποθεσία: Το ίδιο καμαρίνι, μια άλλη μέρα. Ο Τζον είναι μόνος και μιλάει στο τηλέφωνο.)
Τζον (Εντολή: Προστάτευσε το χώρο σου και την αναπνοή σου. Μιλάει χαμηλόφωνα, προσπαθώντας να κρατήσει τη συνομιλία ιδιωτική): Όχι, δεν μπορώ. Θα βγω με κάποιον από την παράσταση. (Παύση.) Ναι, μάλιστα, με ηθοποιό. (Παύση.) Δεν ξέρω... γύρω στα μεσάνυχτα. (Παύση.) Θα μου άρεσε πολύ. (Παύση.) Κι εγώ. (Παύση.) Πώς είσαι;
(Μπαίνει ο Ρόμπερτ)
Ρόμπερτ (Εντολή: Νουθέτησε, έλεγξέ τον. Σταματά και καρφώνει το βλέμμα του επάνω του): Έτοιμος;
Τζον (Εντολή: Κρύψου, απόφυγέ τον. Αιφνιδιάζεται, καλύπτει γρήγορα το ακουστικό και μιλά βιαστικά): (Καλύπτοντας το ακουστικό.) Ναι. (Στο τηλέφωνο.) Θα σε δω τότε. Αντίο. (Κλείνει.)
Ρόμπερτ (Εντολή: Δίδαξε, δημιούργησε ενοχές. Πλησιάζει με πατερναλιστικό ύφος): Πρέπει όλοι να 'χουμε μια ζωή έξω απ' το θέατρο, Τζον. Είναι απαραίτητο.
Τζον (Εντολή: Σιώπα, απόφυγέ τον. Απαντά ξερά, αρνούμενος να απολογηθεί): Ναι.
Ρόμπερτ (Εντολή: Έλεγξέ τον, εισέβαλε στον χώρο του. Ρωτά με απροκάλυπτη αδιακρισία): Ποιος ήταν;
Τζον (Εντολή: Προστάτευσε τον εαυτό σου. Κόβει κάθε περαιτέρω συζήτηση): Ένας φίλος.
ΣΚΗΝΗ 3 - GOOD MORNING
Ανάλυση στοιχείων για τον Ρόμπερτ:
Στόχος του είναι να σπάσει τη μοναξιά του πρωινού και να μοιραστεί το βάρος της ρουτίνας με τον Τζον σε δημόσιο χώρο. Εμπόδια είναι η αποστασιοποίηση του Τζον και η ουδετερότητα του δρόμου. Οι ενεργητικές εντολές του σκηνοθέτη είναι: Πλησίασέ τον, αναζήτησε συντροφικότητα στην κούραση, βάρυνε την ημέρα που ξεκινά.
Ανάλυση στοιχείων για τον Τζον:
Στόχος του είναι να κρατήσει την ιδιωτική του φούσκα και να μην αφήσει τον Ρόμπερτ να του χαλάσει τη μέρα πριν καν φτάσουν στον προορισμό τους. Εμπόδια είναι η αναπόφευκτη συνάντηση στον δρόμο ή στη στάση. Οι ενεργητικές εντολές του σκηνοθέτη είναι: Μείνε κλεισμένος στον εαυτό σου, κοίτα μακριά, οχυρώσου πίσω από την ουδετερότητα.
Κείμενο και σκηνοθετικές οδηγίες:
(Τοποθεσία: Μια στάση λεωφορείου ή μια γωνία στον δρόμο, νωρίς το πρωί. Ο Τζον περιμένει ή περπατά ήδη, χαμένος στις σκέψεις του. Ο Ρόμπερτ εμφανίζεται και τον πλησιάζει.)
Ρόμπερτ (Εντολή: Πλησίασέ τον, σπάσε τη σιωπή του δρόμου. Τον προσεγγίζει, προσπαθώντας να δημιουργήσει μια πρώτη επαφή μέσα στην πρωινή ψύχρα): Καλημέρα.
Τζον (Εντολή: Μείνε κλεισμένος στον εαυτό σου, κράτα την απόστασή σου. Απαντά μηχανικά, χωρίς να στρέψει εντελώς το βλέμμα του επάνω του): Καλημέρα.
Ρόμπερτ (Εντολή: Βάρυνε την ημέρα που ξεκινά. Κοιτάζει προς τον δρόμο, επιδιώκοντας να τον παρασύρει στο κλίμα της κοινής τους ρουτίνας): Μια ακόμα μέρα, ε;
Τζον (Εντολή: Οχυρώσου πίσω από την ουδετερότητα. Δίνει μια κοφτή απάντηση, αρνούμενος να ανοίξει συζήτηση για την κούραση): Ναι.
Ρόμπερτ (Εντολή: Αναζήτησε συντροφικότητα στην κούραση, εξωτερίκευσε το βάρος. Αφήνει όλο το βάρος της καθημερινότητας να βγει στη φωνή του): Μια ακόμα μέρα. (Αναστενάζει.) Μια ακόμα μέρα.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ - Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΟΥ ΔΡΑΜΑΤΙΚΟΥ ΤΟΞΟΥ
Μέσα από τη διαδοχή των τριών σκηνών αναδεικνύεται μια ξεκάθαρη μετατόπιση ισχύος και status μεταξύ των δύο χαρακτήρων, όπου ο μεγαλύτερος σε ηλικία και καταξιωμένος ηθοποιός υπερνικάται σταδιακά από τη στάση του νεότερου.
Στην πρώτη σκηνή, ο Ρόμπερτ επιχειρεί να επιβληθεί ως ο απόλυτος κυρίαρχος του χώρου, χρησιμοποιώντας την αυθεντία της εμπειρίας του. Ο Τζον όμως αντιδρά αμέσως. Αντί να υποχωρήσει, τον ζυγίζει, αμύνεται και τελικά καθρεφτίζει τη συμπεριφορά του Ρόμπερτ, επιστρέφοντάς του την πίεση. Η σκηνή κλείνει με τον Ρόμπερτ αποσταθεροποιημένο, να μονολογεί.
Στη δεύτερη σκηνή, ο Ρόμπερτ αλλάζει τακτική και υιοθετεί ένα πατερναλιστικό, διδακτικό ύφος, προσπαθώντας να ελέγξει τον Τζον μέσω της δημιουργίας ενοχών για την προσωπική του ζωή. Ο Τζον επιλέγει τη στρατηγική της σιωπής και της αποφυγής. Οχυρώνεται πίσω από μονολεκτικές απαντήσεις και προστατεύει τον προσωπικό του χώρο, αφήνοντας την αδιακρισία του Ρόμπερτ να πέσει στο κενό.
Στην τρίτη σκηνή, η ανατροπή ολοκληρώνεται στον εξωτερικό, δημόσιο χώρο του δρόμου. Ο Ρόμπερτ έχει χάσει πλέον κάθε διάθεση επιβολής ή διδαχής. Εμφανίζεται ευάλωτος, κουρασμένος από τη ρουτίνα και αναζητά ουσιαστικά μια ανθρώπινη γέφυρα επικοινωνίας, μια κοινή παραδοχή της κούρασης. Ο Τζον, διατηρώντας την απόλυτη ουδετερότητα και την ψυχρή του απόσταση, του αρνείται αυτή τη συντροφικότητα.
Το νεούδι κερδίζει τη μάχη της επικράτησης και της ανεξαρτησίας του, όχι με ανοιχτή σύγκρουση, αλλά με την ακλόνητη άρνησή του να υποταχθεί στους κανόνες και στα παιχνίδια εξουσίας του παλαιότερου, αφήνοντας τον Ρόμπερτ στο τέλος απόλυτα μόνο στον αναστεναγμό του.
Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΘΑ ΛΑΒΕΙ ΧΩΡΑ ΕΙΣ ΤΟ ΑΠΩΤΕΡΟ ΜΕΛΛΟΝ, ΟΧΙ ΕΝ ΜΕΣΩ ΚΑΥΤΩΝ ΔΙΑΚΟΠΩΝ.
ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟΙ ΓΕΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΟΡΙΣΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΜΕΙΝΑΤΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΘΗΛΩΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΑΚΙ 42 ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΩΝ (Η ΣΚΗΝΗ 1 ΜΟΝΟ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΚΗΝΕΣ 2 ΚΑΙ 3 ΟΥΤΕ ΥΠΗΡΞΕ Η ΚΑΛΗ ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΠΙΔΕΙΞΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ. ΒΕΒΑΙΑ Η ΕΥΘΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΙΚΑ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΔΙΟΤΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ ΤΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΤΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ Ο ΕΝΔΕΔΕΙΓΜΕΝΟΣ ΚΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΟΝΙΖΩ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΕΩΡΗΘΕΙ ΟΤΙ ΒΑΡΥΝΩ ΜΕ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΜΟΥ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ).
Η μεγαλύτερη ειρωνεία αυτής της προσπάθειας είναι ότι η ίδια η ζωή αντέγραψε την τέχνη με απόλυτη ακρίβεια. Η υποκείμενη μάχη εξουσίας, η διεκδίκηση του ελέγχου και τα εμπόδια που αναλύσαμε στο χαρτί για τους ρόλους του Ρόμπερτ και του Τζον, μεταφέρθηκαν αυτούσια στο παρασκήνιο της παραγωγής. Η λογοκρισία του βίντεο από τον έναν ηθοποιό και η αθέτηση των υποσχέσεων για τη συνέχεια δεν ήταν απλώς μια οργανωτική αποτυχία. Ήταν η ζωντανή εκδήλωση της σύγκρουσης των χαρακτήρων μας στην πραγματική ζωή. Οι ήρωες του έργου αρνήθηκαν να συνεργαστούν, οχυρώθηκαν πίσω από τις άμυνές τους και προσπάθησαν να επιβληθούν, με αποτέλεσμα το ίδιο το έργο να οδηγηθεί στην απομόνωση και στη σιωπή, ακριβώς όπως προέβλεπε το δραματικό τόξο των σκηνών μας
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου